Wenen en de nerveuze lijn

De tekeningen van Egon Schiele komen binnen als afgeluisterde bekentenissen: rauwe contouren, plots kleurvlakken en lege papiervlakken die luider lijken dan verf. Gemaakt in Wenen net voor de Eerste Wereldoorlog, distilleren deze werken expressionisme tot een gebarentaal die zich moeiteloos als poster laat lezen. Als wandkunst bewaren ze verlangen, vermoeidheid en zelfonderzoek zonder decor dat verzacht; het geeft een vintagegevoel, geworteld in schetsboeken en expositiewanden.

Figuren als architectuur

Kijk goed naar Zelfportret met gestreept hemd (1910) van Egon Schiele: de blik is direct, maar het lichaam draait weg, opgebouwd uit spitse streken en blauwig-groene vlekken. Schiele gebruikt negatieve ruimte als toneel en laat een enkele oranje toets de huid ontsteken. In Twee vrouwen in omhelzing (1913) van Egon Schiele wordt nabijheid choreografie, tegelijk teder en gecomprimeerd. Zelfs wanneer het onderwerp erotisch is, blijft de techniek analytisch, dichter bij anatomie dan bij glamour. De grafische dimensie wordt expliciet in Schiele-Ausstellung in der Galerie Arnot (1915) van Egon Schiele, waar tekening en ontwerp één onrustig vlak delen.

Waar deze prints gedijen

Omdat veel vellen zuinig zijn ingevuld, passen ze zich moeiteloos aan het interieur aan. In een smalle gang vergroot een verticale poster de hoogte; combineer met Verticale Posters voor een uitgerekt ritme. Om de inktslag te echoën, haal elementen uit Zwart-wit en houd het kleurenpalet ingetogen. Deze kunstprints staan goed bij eikenhout, linnen en matte pleister; terracotta textiel kan de roden beantwoorden zonder de ruimte theatraal te maken. Neigt uw interieur al naar scherpte, verbind dan de hoeken met Minimalistisch ontwerp en laat de achtergrond gereserveerd blijven.

Koppelen, ritme en lijsten

Voor een kleine opstelling wissel een gezicht, een volledig figuur en een tentoonstellingsvel af zodat het oog tussen intimiteit en openbare aankondiging beweegt. Knielende vrouw in oranje-rode jurk (1910) van Egon Schiele voegt een vlam van warmte toe; plaats dit werk naast Hoofd van een vrouw (1908) van Egon Schiele om te voorkomen dat de wand in één toon verzandt. Dunne zwarte lijsten benadrukken de tekentechniek; bleke houten lijsten verzachten de lichamen tot tekening in plaats van provocatie, vooral in combinatie met Klassieke Kunst. Voor een steviger grafisch gesprek zet u Schiele naast typografische litho's uit Reclame, waar lijn en letters elkaar even fel tegenspreken.

Waarom Schiele nog steeds ontregelt

Het talent van Schiele is zijn weigering tot beleefde afstand. Elke poster draagt bewijs van het kijken: de aarzelende lijn, de wash die vlekken maakt, de pose die niet tot rust komt. Aan een galeriewand leest die nerveuze energie als helderheid, en binnen Beroemde Kunstenaars valt het op door een meedogenloze eerlijkheid als decoratie.